اینکه با توجه به نوع مسافر ها چه چیدمان و طراحی آسانسور در ساختمان های بلند صورت بگیره از اهمیت بالا و در واقع بهتره بگیم اهمیت ویژه ای در معماری و بحث های ترافیکی آسانسوری وجود داره که اگر اشتباهی صورت بگیره عملا یه نا رضایتی مسافران ، ساکنان را به وجود میاره .

تقسیم بندی آسانسور های ساختمان های بلند

بیاید زیاد این موضوع طراحی آسانسور در ساختمان های بلند رو سختش نکنیم و با یه مثال و چند تا نکته مهم کار رو در بیاریم و موضوع را کامل باهم یادبگیریم .
یه مثال شروع کنیم ، یه ساختمون 45 طبقه ای را در نظر بگیریم که میخوایم براش طراحی آسانسور انجام بدیم ، بهترین راهکار اینه که برای حمل مسافر به طبقات بالایی و همچنین جا به جا شدنشون با در نظر گرفتن اینکه آر تی تی نباید بیشتر از 3 دقیقه بشه ، چند آسانسور را تقسیم بندی کنیم و گروه گروه کنیم .
مثلا گروه آی ، طبقات همکف تا 15
گروه بی » طبقات 16 تا 30
گروه سی » طبقات 31 تا 45
نکته در تقسیم بندی و گروه بندی » معمولا برای آسانسور هایی که تعداد طبقه ی بالایی مثلا 50 تا به بالا دارند اینطور هستش که آسانسور های گروه مثلا ای تعداد طبقات بیشتری را به نسبت گروه سی پوشش میدن .
حالا نکاتی که باید بدونید اینه که از گروه ای تا سی ، سرعت آسانسور بیشتری را باید در نظر بگیریم ، یعنی مثلا :
• گروه ای سرعت 1.6 تا 2.5 متر بر ثانیه
• گروه بی سرعت 3 تا 4
• گروه سی سرعت 4 تا 5 متر بر ثانیه دارند
مورد بالا فقط یه مثال هست .

آسانسور سریع و سیر و همکف مجازی

بحث همکف مجازی برای آسانسور های بالای شصت طبقه خیلی زیاد به کار میره که خیلی خیلی کمک کننده هستش به چرخه حرکتی آسانسور و بحث ترافیکی و یه موضوع مهم در بحث طراحی آسانسور در ساختمان های بلند است .
یه سری آسانسور های سریع سیر با کابین تکی یا دوقلو با سرعت 10 متر بر ثانیه را در نظر میگیرن که مسافرانی که قصد دارن به طبقات پایینی مثلا برای خروج از ساختمان برن ، از این آسانسور ها استفاده کنن .
مثلا همکف مجازی ها از مثال بالا میشن ، طبقه 30 و طبقه 15 ، آسانسور های سریع سیر برای اینها و طبقه ی همکف اصلی استفاده میشه و به ترافیک آسانسور کل مجموعه کمک بالایی میکنن .

مشخصات ، مزایا و معایب آسانسور سریع سیر

• سرعت 10 متر بر ثانیه
• عرض درب حداقل 110 سانتی متر
معمولا از آسانسور سیر سیر با کابین دوتایی استفاده میشه به این معنی که مسافر ها همزمان از دو طبقه ی همکف ( اصلی یا مجازی ) سوار یا از آن پیاده میشن و این سیستم جدا از اینکه تا حدودی ترافیک را کنترل میکنه و بهبود میبخشه .
برای این آسانسور ها نیز باید فضای ورودی و انتظار متناسبی با ظرفیت و ترافیک در نظر گرفته بشه که باعث نارضایتی مسافران نشه .
از نمونه های نارضایتی که برای مسافرین وجود داره اینه که مثلا برای کسی که طبقه ی 45 هست و میخواد به همکف اصلی برسه باید 3 آسانسور سریع و سیر تعویض کنه که برسه به مقصد .

نکته ی مهم

ببنید بیاید ساده بگیم ، همه چیز بر میگرده به اینکه توی یه ساختمونی که وسعت و ارتفاع بالایی داره باید یه جوری آسانسور ها را دسته بندی کنید که ترافیک یا نارضایتی از خدمات پیش نیاد ، حالا چطور ؟
شما حجم وروردی مسافرا رو با ساکنین و کاربرد هر آسانسور رو که مشخص کنید و چرخه آسانسور یا همون آر تی تی رو با توجه به این دیتا هایی که دارید بدست بیارید ، این زمان آر تی تی نباید به گونه ای باشه که بحث ترافیکی و نارضیاتی بوجود بیاره .
مثال بزنیم ، مثلا همون ساختمون 45 طبقه ای که گفتیم ، مثلا فرضمون بر اینه که تا طبقه ی 15 تجاری و رفاهیه و از طبقه ی 16 تا 30 مسکونیه .
طبیعیه که کسی که میخواد برای خرید به طبقه ی 10 بره طبیعتا عجله اش کمتره از کسیه که میخواد بره برای طبقه ی 30 که ساکن مسکونی اونجا هستش و یکی از دلیل هایی که سرعت آسانسور که سرعت آسانسور های بالایی بالا تر هستش ( البته این موضوع بحث های مختلفی داره که ممکنه وضعیت را از این چیزی که صحبت کردیم تغییر بده ولی صحبتی که شد به صورت معمول بود ) .